Prince, aan alles komt een eind

 

Als je zoals ik de hele dag bezig bent in een creatieve omgeving waar altijd lawaai is dan heb je weinig tijd om stil te staan bij zaken die indruk op je hebben gemaakt. Soms is het dan tijd om even terug te kijken. En dan niet naar al het negatieve dagelijks nieuws dat er in onze wereld is maar gewoon kijken naar gebeurtenissen die je niet had zien aankomen.

Voor mij was dat 2 jaar geleden het bericht dat Prince is overleden. Ik ben opgegroeid met Prince, heb zijn concerten bezocht, heb heel erg genoten van zijn muziek. En uiteraard ging mijn voorkeur uit naar nummers van de jaren 80 en 90, Cream, Diamonds and Pearls, Kiss enz. En niet alleen zijn eigen muziek maar ook dat wat hij schreef voor anderen zoals o.a. ‘Nothing compares to u’ voor Sinaed ‘O Connor, ‘Manic Monday’ voor The Bangles, ‘I feel for you’ voor Chaka Khan, ‘When you were mine’ voor Cindy Lauper, ‘How come you don’t call me anymore’ door Alicia Keys, ‘With this tear’  door Celine Dion. ‘Glamorous Live’ door Sheila E, enz.

Geweldige muziek en een bijzonder persoon, Altijd een ander uiterlijk, de meest opmerkelijke kapsels met op het laatst een echte Afro. Uiterst creatief mens die ons jarenlang heeft laten genieten van prachtige muziek. En als je dan zo’n bericht hoort, overleden op 57 jarige leeftijd, dan begin je soms een beetje te tellen. En dat moet je nu net niet doen.  Je mag wel even terugkijken en dat deed ik.

Ik kwam bij een tribute voor Prince uit op deze versie van Purple Rain van JJ Rosa. Nog nooit van haar gehoord maar wat een mooi eerbetoon aan een van de opmerkelijkste artiesten van deze, sorry mijn tijd en ik vond nog een leuke live opname. Veel kijk- en luisterplezier.