Ik ben gek op lekker eten, gecombineerd met een goed glas wijn. Daar ben ik fan van. Daar maak je me blij mee, daar kom ik voor in de benen. Maar hoe beter je zelf kookt hoe kritischer je word op de geliefde horeca. En dat is jammer. Het ligt echt niet altijd aan de restaurants maar je verwachtingspatroon licht hoger. Je verwacht iets nieuws, iets verrassends en als dat er dan niet is denk ik al gauw; dat kan ik beter. Als de wijn ook nog net niet is wat je er van verwacht had en de bediening houdt niet over, dan ben ik er snel klaar mee.

We zaten bij ons op het terras met vrienden hierover te kletsen en ik hoor ik vanuit de deuropening mijn zoon ‘Mam, je bent wel een snob aan het worden.’ Ik een culinaire snob? Misschien heeft hij wel een beetje, klein beetje, gelijk. Maar ik vind mijn Pizza’s uit de houtoven nu eenmaal lekkerder dan bij een Pizzeria en de gegrilde zeebaars van de green egg is beter dan in menig restaurant.

Toch klopt dat niet helemaal legde Tjeerd, eigenaar van restaurant Plein 22 in Houten, uit. Thuis kook je dat wat je graag eet, maar in een restaurant laat je het over aan een kok. Die weet helemaal niet wat jij lekker vind maar maakt gerechten op een eigen manier. Jij verwacht echter misschien iets heel anders. Ga bij je volgende restaurantbezoek nu eens niet uit van je eigen gerechten maar beleef de smaakcombinaties die zij voor je bedenken. En dan maakt het niet uit of je naar een Italiaans of Grieks restaurant, een sterrenzaak, een eetcafé of welk type restaurant dan ook gaat. Wedden dat je het anders ervaart?

Daar heeft ie misschien wel gelijk in dus wij met al deze culinaire bagage in het achterhoofd naar LOEV. Volgens de één de absolute Hotspot van Hengelo volgens de ander een overgewaardeerd restaurantje. Precies goed voor de test.

En wat denk je? Heerlijk, super lekker gegeten, uitstekende Cava en Rosé, prima bediening en uiterst sfeervol volgepakt terras met uitzicht op het nieuwe horecaplein (dat 10 jaar geleden al klaar had moeten zijn maar nu helaas nog steeds volop in de steigers staat).

Moet je ook doen, maak een keuze uit kleine gerechten, vergeet vooral vooraf de oesters niet (je blijft toch een beetje snob, of je het nu wilt of niet) bestel niet in 1 keer maar laat je gewoon telkens verrassen. Voor een ieder wat wils, vis vlees, vega. Doen, is echt de moeite waard. Je hebt ongetwijfeld een heerlijke zomeravond.

Groeten en geniet,
Angelien

 

‘Wat is dat dan allemaal?’ ‘Wat schat?’ ‘Nou al die tassen in de gang.’ ‘Oh dat is oude kleding die gaat naar ‘Appel & Ei’. ‘Daar verkopen ze het en dan verdienen we er weer wat aan.’  ‘Je zegt toch zelf altijd dat ik wel honderd moet worden als ik alle kleding wil dragen die in de kasten hangt?’

‘Je kunt ook minder kleding kopen dan hoef je het niet weg te brengen.’ krijg ik dan als antwoord.

Doe ik iets positiefs,  gooi helemaal niets weg, recycle als het ware alles, is het weer niet goed. De meeste mannen snappen niet dat kleding niet alleen iets essentieels is, pure noodzaak dus,  maar ook dat het van invloed is op je humeur, gevoel, uitstraling, uiterlijk, etc.  en dat je er moeilijk afstand van kan doen. Dat is uiterst vermoeiend.  Kleding is bij ons thuis dan ook wel regelmatig onderwerp van gesprek.  Mijn zoons en man zijn meer van het functionele en mijn dochter en ik hebben bijna altijd wel iets nodig.

Zij werkt met veel plezier, naast haar studie, in een kledingzaak en komt regelmatig met van alles in huis.  Ze heeft dezelfde smaak en maat als ik dus tegenwoordig is het meer van Mam, heb ik voor jou meegenomen en of ik dan even het tikkie wil betalen. Dat doe ik dan wel maar volgens mij ziet ze het toch meer als een gezamenlijke kledingvoorraad dan speciaal gespot voor mij. Best wel slim eigenlijk.

Maar wat is nu veel kleding? Ik heb een representatief beroep dus heb ik echt niet genoeg aan een paar broeken met bijpassende shirts, toch? We besteden alle aandacht aan je uiterlijk in de salon en maken dan schitterende kapsels in de mooiste kleuren en ik denk niet dat jullie het leuk vinden als ik in overall in de salon rond ren en dan enthousiast ga lopen doen over de nieuwe zomerjurkjes. Dat matcht niet echt. En uiteraard moet ik thuis ook wel eens iets anders aan. Dus met andere woorden: Ik moet wel.

Ja toch? Want goed beschouwd ben ik, als ik in de salon ben, een beetje een voorbeeld voor haar en mode  en dat moet je als zodanig uitdragen. Mijn man schudt enkel het hoofd bij dit soort argumenten maar dat komt gewoon omdat hij eigenlijk wel weet dat ik gelijk heb maar dit niet toe durft te geven. Hij ziet mij echt wel liever in een leuk zomerjurkje dan in een oude broek met slobbertrui. Verder combineert het een niet altijd met het ander, hebben we te maken met verschillende seizoenen, schommelen de temperaturen tegenwoordig nogal stevig, etc. etc. Kortom, om er telkens leuk uit te zien moeten we best wat kleding in huis hebben.

Het is dus niet zo dat ik iedere keer iets nieuws wil maar op z’n Twents gezegd: ‘Wat mut dat mut!’

Groeten, wees voorzichtig en blijf gezond!

Angelien

Ik weet niet hoe het bij jullie is maar ik ben zo blij met de afgelopen dagen, mooi weer, de tuin in, Rosé, Zeebaars op de barbecue, Gisteren de Pizza- oven weer aan, heerlijk. Vooral na een dag hard werken dan is rust in mijn tuin een verademing want we kletsen er wat af in de salon en aan het eind van een drukke dag denk ik wel eens: ‘Wat heb ik toch allemaal gezegd vandaag?’ Dan weet ik het soms echt niet meer, maar na een half uur achter het huis met een Aperol Spritz, komt het weer terug.

Wat mensen allemaal vertellen als ze bij ons in de stoel zitten? Dat is heel bijzonder, vaak gezellig, vrolijk, leuk, verrassend, soms ontroerend of verdrietig! Het is net of de meesten even tot rust komen bij ons. Alsof de wereld een beetje ophoudt zodra men binnen is. Geen druk, geen stress, gewoon heerlijk ontspannend. Wat men ons ook vertelt, het blijft onder ons. De meeste gesprekken zijn gewoon heel leuk en het gekke is je onthoud ook van alles. Niet dat je zoiets bewust doet maar meestal weet je precies waarover je het de vorige keer hebt gehad. Veel zijn ook al jaren klant dus dan weet je echt wel het een en ander van elkaar. Deze gesprekken maken ons vak bijzonder.

Vragen stellen we meestal niet. Soms wil ik wel wat vragen maar dat durf ik dan niet, bijvoorbeeld als iemand vreemd is gegaan. Ho ho, stop, nee, niet wat jullie denken, ik bedoel dat ze een keer naar een andere kapper zijn geweest of hun haar zelf hebben gekleurd en, gelukkig, weer naar ons komen. We zien het altijd als iemand ergens anders geknipt is maar ik durf dat dan niet te zeggen. Ik zou kunnen vragen: “Goh, door wie ben je de laatste keer geknipt?” of: “Had je die kleur de vorige keer ook al?” maar dat durf ik echt niet. Vind je dat niet gek? Ik vraag me dan wel de hele tijd af waarom iemand naar een andere kapper is geweest. Heb ik iets verkeerd gedaan, was ze niet tevreden? Dat wil ik dan eigenlijk allemaal weten maar vragen? Echt niet. Gelukkig komt het zelden voor. En dankzij dat mooie weer is er nu meer dan genoeg andere gesprekstof, shoppen, terrasbezoek, uit eten, bij vrienden op bezoek, enz.

Oh, en voor ik het vergeet: weet je nog dat ik het de afgelopen keren wel eens heb gehad over ouder worden en dat ik daar een beetje moeite mee had? Allemaal onzin. Ik ben eruit waarom ik niet meer nagefloten wordt. Dat komt niet door de leeftijd dat komt door MeToo. Men durft gewoon niet meer. Kon ook niet anders.

Geniet van de mooie dagen en blijf gezond,
Angelien

 

Eén van mijn collega’s is nu toch echt vertrokken, voor een tijdelijke wereldreis gevolgd door een permanente verhuizing, naar het zuiden des lands. Heel erg jammer want we missen haar nu al maar van de liefde kan je werk het niet winnen en daarom vinden we haar reden om ons te verlaten een hele goede want de liefde, de liefde overwint altijd.

En zij kwam bij ons werken toen ze 16 jaar was. Nu is ze 26. Weet jij nog hoe de liefde was toen je die leeftijd had? Nou, denk eens na? Weet je nog van wie je je eerste kus kreeg, stiekem, misschien op een schoolfeest of op een verjaardag bij een van je vriendinnen. Toen ik 16 was bestond de Iphone nog niet en kon ik geen berichtjes met leuke of gepassioneerde emoticons sturen. Ik stond in een ijskoude hal met een telefoon aan de muur met m’n eerste vriendje te bellen met op de achtergrond mijn moeder: ‘Niet te lang kletsen, weet je wel wat dat kost?’ Dat waren andere tijden. Anders maar ongetwijfeld net zo leuk en spannend als nu. Toch is er wel wat veranderd. Als ik bijvoorbeeld kijk naar de kleding dan zie ik mijzelf nog staan. Big Hair, tot in het oneindige getoupeerd, blouse, spijkerbroek en gympen. Wil je een foto zien? Ja? Dacht ik wel maar dat gaan we niet doen.

En nu? Vorig jaar gingen we met ons gezin na werktijd even wat eten bij de Twentse Bierbrouwerij. Daar was op dat moment net een gala feest na het eindexamen waarbij iedereen in mooie auto’s kwam aanrijden.’Dat zijn wel hele korte rokjes’ zei ik, waarop een van mijn zoons zei: ‘Valt reuze mee mam’. Dat bedoel ik dus, net als die keer dat mijn dochter het uitmaakte met haar vriendje. Stuurt ze een Appje. ‘Kan toch niet meis’ zei ik, ‘echt wel’ zei ze ‘anders moet ik er helemaal naar toe en de uitkomst is hetzelfde’. Nou ja zeg, dat kon in mijn tijd echt niet.

Word ik oud? (Dat hoop ik toch) misschien wel, Tijden veranderen! Alles verandert, onze leefstijl onze denkwijze, de manier waarop we elkaar leren kennen, ontmoeten maar een ding is zeker: de liefde, de liefde overwint altijd.

En daarom sluit ik af met dit nummer van Lois Lane, wel de remake uit 2021. Groeten, laat je vaccineren, boosteren of wees voorzichtig maar blijf gezond!

Angelien

 

 

David Bowie, een mooie man en wat hij zei klopt maar ik vind het wel een dingetje, ouder worden en ja ik weet het, er wordt nu een uiterst precair onderwerp aangesneden. Een onderwerp dat ik in de salon altijd probeer de vermijden maar we kunnen er niet omheen. Mijn spiegelbeeld is de afgelopen jaren namelijk echt wel veranderd. En ik zie mijn spiegelbeeld heel vaak dus ik weet waarover ik praat. Eerst dacht ik nog dat ik slechter ging zien maar dit was volgens Susan, van Ter Braak Optiek niet het geval. Nou lekker dan.

Ik moest hier opeens aan denken toen ik laatst bij een modewinkel was, iets aanpaste en voor de spiegel stond. Ik leek wel lichter en langer. En dan ga je een beetje heen en weer springen voor zo’n spiegel. Ken je dat? Zo van ben ik dit echt wel? Bleek dus dat ze een ‘Skinny Mirror’ gebruikten. Een spiegel die je slanker maakt. ‘Dan zien mijn klanten er een stuk beter uit.’ zei de verkoopster. Dat was ook zo maar dat kan toch eigenlijk niet. Hiermee houd je mensen een beetje voor de gek. Maar als je erop gaat letten kom je meer van dit soort trucjes tegen. Spiegels in schoenenzaken lopen altijd schuin. Dan lijken je benen mooier. En zo koopt een vriendin van me al jaren een bepaald merk omdat dan maatje 38 past. En bij een ander merk heeft ze  altijd 40. Ik heb het eens nagevraagd. Inderdaad sommige merken hanteren andere maten zodat je het idee hebt slanker te zijn.

Maar waarom willen we toch altijd maar jong blijven en/of er anders uitzien? Ik betrap me er zelf ook op. Anti-aging crème gaat standaard mee in de winkelmand. En dan hoor ik mijn man al: ‘Schat je kunt net zo goed het huismerk kopen, dat werkt beter dan al die dure merken die jij koopt.’ En dat is waarschijnlijk ook zo, heb ik van Karin, die is dermatoloog. Ze zei jaren geleden al tegen me: ‘Angelien, koop gewoon een vette vitamine E-creme’ dat werkt hetzelfde. Maar ik trap er telkens weer in. Of zou het toch echt wel helpen? Ik wil volgens mij geloven dat het werkt. En ik wil ook het figuur van Shakira. ‘Kan niet mam!’ zegt mijn dochter want dat heeft zij al. Ja dat is misschien allemaal wel zo maar toch, stiekem wil ik het ook.

Ook in de salon worden we ermee geconfronteerd, je haar wordt dunner, het glanst minder, we worden wat grijs en willen een mooie kleur, high-lights of een heerlijke bos krullen want dan lijken we jaren ….. ja jonger. En zo gaat het maar door.

Ik houd ermee op want als ik dit zo terug lees denk ik: ‘Die heeft een probleem’. Maar dat is niet zo. Ja, we willen misschien allemaal gewoon iets minder snel oud worden maar daar is volgens mij niets mis mee, toch? Dus, niet zeuren, vitamine E crème kopen, of toch maar die van dat duurdere merk, je haar in een prachtige herfsttint kleuren en dankzij Susan een leeslens in plaats van een leesbril kopen.

Groeten, laat je vaccineren, boosteren of wees voorzichtig maar blijf gezond!

Angelien

 

Dat kan natuurlijk ook. Ik vind het wel leuk om jullie deelgenoot te maken van mijn hersenspinsels dus daarom schrijf ik meestal persoonlijke stukjes. Maar, eerlijk is eerlijk, een zakelijk account is natuurlijk bedoelt voor de zaak! Maar ik had eigenlijk geen idee wat ik zou moeten vertellen. Tot vorige week.

Kijk, als je een aantal jaren in een kapsalon werkt denk je op een gegeven moment dat je het allemaal wel weet, of misschien zelfs beter weet. Dan ga je dingen op de automaat doen. Het is alsof je op de snelweg je dagelijkse route hebt gereden en bij aankomst denkt ben ik er nu al? Volgens mij heb ik een deel gemist. Dat mag natuurlijk niet maar soms gebeurt het gewoon.

En dat heb ik nu meestal met nieuwe producten. Omdat ik de meeste tijd besteed aan het creatieve deel van het kappersvak  vergeet ik wel eens dat een goed kapsel een goede verzorging verdient. En zodoende kijk ik te veel naar producten en merken die ik ken. Echter soms ben ik met een bestelling bezig en dan lees ik iets over een andere merk of mijn collega’s, die volgen dus wel alles, laten me nieuwe producten op Instagram, Facebook of YouTube zien.

En ik was het helemaal vergeten maar ik had wat producten besteld vanwege de naam: CRACK. Als je dat hoort denk je niet direct aan shampoo o.i.d. Ik ben afgegaan op de omschrijving. De naam komt van kappers in de VS die het bedacht en getest hebben. Zij zeiden unaniem: ‘Het lijkt wel CRACK, je raakt er aan verslaafd.’

Ik heb het geprobeerd, ik of mijn familie en collega’s testen alles eerst zelf, en wat denk je: Ongelofelijk, ik heb in alle jaren dat ik kapper ben nog nooit maar dan ook echt nog nooit zo’n geweldig product gebruikt. Ik weet als je dit leest denk je die is zo uit de reclame weggelopen, je kent dat wel: Sacha wil koffie bestellen maar niemand kijkt naar haar, beetje flets type,  Andrel.. nog wat. En zo klink ik echt als ik erover vertel. Iedereen die mij kent weet dat ik niet zo’n goede verkoper ben maar tien tegen 1 dat je niet zonder CRACK de deur uit gaat.

Wat zeg je? ‘Tuurlijk is dat goed voor mijn portemonnee.’ Ik gooi het er maar direct uit want anders zeggen jullie het wel. En weet je, dat maakt me niets uit. Het zijn gewoon waanzinnige producten.  En ik ga jullie er de komende tijd kennis mee laten maken. Als je niet kunt wachten en er meer over wilt weten kijk dan alvast op CRACKHAIRFIX.NL.

Maar als je het koopt, uiteraard het liefst bij mij in de salon, be carefull, Don’t overdose!!

Groeten, laat je vaccineren of wees voorzichtig maar blijf gezond!

Angelien

 

 

Zei ik net na de persconferentie van gisteren. Wat schat? Nou dat we, net als de Horeca en Cultuur Sector onze klanten moeten gaan controleren of ze wel gevaccineerd zijn. En moet ik dan zeggen dat ze d’r niet in mogen? Of Jos en zijn vrouw komen samen maar Jos is gevaccineerd en zijn vrouw niet. Dan mag zij er dus niet in. Toch? ‘Wie is Jos?’ ‘Jos is niemand, is wel iemand maar niet iemand die ik ken. ‘Wat doet die dan in de salon? Niets!! Is bij wijze van spreken. Even terug; als zij niet gevaccineerd is mag ze er dus niet in. Toch?‘ Wel als ze een negatieve testuitslag bij zich heeft die niet ouder is dan 24 uur.’ Maar de beide kinderen mogen wel of moeten die ook een testuitslag bij zich hebben? En als de kinderen dan samen met alleen hun moeder komen, moet die dan buiten blijven, ook al vriest het 10 graden?

En wat doe ik met mevrouw Stavender? ‘Hoe bedoel je?’ Nou, die is 63 en heeft een niertransplantatie ondergaan en door de anti afstotingsmedicijnen werkt de Covid vaccinatie niet. Dus die mag er ook niet in. ‘Wel als ze gevaccineerd is.’ Ja maar dat helpt toch niet, dus dan mag ze wel naar binnen omdat ze gevaccineerd is, maar eigenlijk is ze niet gevaccineerd. ‘Nee, ze is wel gevaccineerd en mag dus gewoon naar binnen’. Pff, ok, maar hoe zit het dan met mijn collega’s? Mogen die wel naar binnen als ze niet gevaccineerd zijn? Of ook niet? Ik mag het namelijk om privacy redenen niet aan ze vragen.

Da’s toch ook vreemd dat je als haarstylist niet gevaccineerd hoeft te zijn terwijl je klanten dat wel moeten. Dus stel, ik knip een collega, die niet gevaccineerd is, dan mag hij of zij weliswaar niet naar binnen, maar dat is’ie al want die wil aan het werk en dat mag wel. Als ik deze collega knip en de BOA komt langs ben ik strafbaar? Of niet? Ik vind het allemaal een beetje verwarrend. Hoe zouden ze dat in een restaurant of café gaan doen? Die mogen een collega dus geen kopje koffie inschenken als die niet gevaccineerd, maar wel aan het werk is.

Gelukkig zijn al mijn collega’s en ik wel gevaccineerd dus we zouden de salon in mogen. Wel zo handig als we jullie haar in model willen brengen, toch? ‘Maar je hoeft geen 1,5 meter afstand meer te houden’ hoor ik mijn man tot slot nog zeggen.

Blijf gezond, laat je vaccineren of wees voorzichtig.

Angelien

 

Hebben jullie dat ook? Van die vaste routines. Op dezelfde tijd opstaan, naar de badkamer, richting keuken, ontbijtje, kopje koffie, beschuitje met hagelslag, krantje lezen (ja ik hoor bij die generatie die het liefst ’s morgens de krant doorneemt) Mij kinderen zeggen dan: ‘Mam geen wonder dat je achterloopt, je leest zo altijd oud nieuws.’  Dat kan dan wel zo zijn maar ik vind het heerlijk, en dan het liefst in de tuin onder een fijn zonnetje. Stilte voor de storm zeg maar.

Daarna hup in de auto en op weg naar de salon. Ik rijd altijd dezelfde route, al jaren. Geen idee waarom maar het is nu eenmaal zo.

En dan kom ik altijd dezelfde auto tegen. Helblauwe auto met imperial en een koffer op dak. Aan de hand van de plek waar we elkaar passeren, aan het begin van de lange weg of aan het einde weet ik ongeveer hoe laat het is. Afhankelijk daarvan ben ik dus later of hij, of vroeger. Ik weet helemaal niet of het een hij of zij is. Ik heb eigenlijk alleen maar oog voor de auto met die koffer. En als ik die auto een keer niet zie denk ik: ‘Er zal toch niets gebeurd zijn?’

Dat is toch te gek voor woorden. Ik weet helemaal niet wie het is maar maak me druk als ie er niet is. Doet me overigens een beetje denken aan het liedje van de Dijk, ‘Een man weet niet wat ie mist maar als ze er niet is weet een man pas wat ie mist.’ Zal ik maar een keer voor mijn man afspelen als ik de enorme berg wasgoed weer eens gestreken heb. Je weet nooit waar het goed voor is, zo’n stille hint.

Dat is echter nog niet alles, want als ik mijn vertrouwde auto met koffer heb gezien dan kom ik bij de Enschedesestraat en dan kijk altijd even naar een verzorgingsflat. 2 Oude klanten, hele lieve mensen, wonen hier nadat ze niet meer helemaal gezamenlijk zelfstandig konden wonen. Daar kijk ik dan even omhoog of ik de 2 vazen in de vensterbank nog zie met het idee: ‘Ok ze zijn er nog’. En dat doe je dan automatisch. Kijk en dan is de dag nog maar net begonnen en moet ik nog aan het werk. Gelukkig is daar geen dag hetzelfde en heb ik geen tijd voor vaste routines.

Maar dat is toch raar, vind je niet? Ik heb het voor de zekerheid toch maar even gegoogled. Het schijnt dat zo’n routine bijdraagt aan je productiviteit. Je wordt er rustig van en gaat gestructureerd werken. Dus is het toch ergens goed voor. Ik begon al een beetje aan mijzelf te twijfelen.

Groeten, blijf gezond, laat je vaccineren of wees voorzichtig.
Angelien

‘Is dat nu echt nodig?’ ‘Wat schat?’ ‘Dat je over ons, mannen, de laatste tijd nogal negatief schrijft.‘ En ik denk: ‘Hoe komt ie daar nu ineens bij?’ Diep nadenken en verrek ja nu snapte ik het. Ik had net dat stukje over ‘Mannen en sport’ geschreven en hij was afgelopen week naar het Radboud ziekenhuis geweest en daar hadden ze het gehad over de pijngrens bij mannen en vrouwen.

Bleek die specialiste gezegd te hebben: ‘Als mannen kinderen moesten krijgen zouden we onderhand als soort bijna uitgestorven zijn.’ En laat ik dat nu ook al jaren zeggen. Met zo’n vrouw kan ik praten. Is natuurlijk ook zo. Kijk eens bij jezelf, als ik een beetje grieperig ben neem ik een paracetamolletje, een kop thee en huppakee volgende dag weer aan het werk. Mijn man is in een vergelijkbare situatie op sterven na dood. Maar voor ik dit nu weer generaliseer dacht ik laat ik eens wat vriendinnen vragen. En wat denk je? Zelfde verhaal. De vriendin van mijn broer? Ik citeer: ‘Als die zich een keer in de vinger snijdt bloedt hij helemaal leeg en belt nog net niet de ambulance.’ De, inmiddels gescheiden, vriendin uit het vaderdagverhaal? Ja is misschien niet zo’n goed voorbeeld maar toch: ‘Als die alleen al denkt dat ie ziek zou kunnen worden loopt hij al naar de dokter.’

En zo kan ik je nog plenty voorbeelden geven dus ergens zit een kern van waarheid. Carina Twerda schreef er een leuk stukje over: Griep. Waarom mannen denken dat ze doodgaan.

Dat komt ieder jaar gewoon terug. En niet alleen voor je eigen vader maar ook voor die van je kinderen. Ik bedoel de vaderdag van je man, vriend, ex-man, wie dan ook, in ieder geval de vader van jouw kinderen. Eigenlijk heb jij daar niets mee, het is immers niet jouw vader, maar zo werkt het niet. Samen met je kinderen vier je vaderdag. En dan valt het bij ons nog mee, want sommigen moeten ook de vaderdag van de ‘bonus’ kinderen vieren. Het wordt er allemaal niet gemakkelijker op tegenwoordig.

Nu heb ik soms het idee dat het bij ons altijd vaderdag is maar als ik dat alleen al denk heb ik 3 dagen ruzie dus dat doe ik maar niet. Dit ter zijde. Wat geef je nu de vader van je kinderen met vaderdag? ‘Helemaal niets!!’ hoor ik een vriendin van me zeggen. Die is vorig jaar gescheiden en vertelde me dat de huidige pandemie niets vergeleken is met haar, overigens zeer kortstondige, huwelijk. Daar heb ik dus ook niks aan. Misschien sokken, shirt, geurtje of een boek, je kent het wel. Bij een boek moet ik altijd denken aan die reclame, een boek? Ik heb al een boek. En sinds de e-reader er is heeft dat cadeau ook aan charme verloren.

Nee maar, wees eerlijk.
Wie van jullie denkt er nu serieus na over een cadeau voor vaderdag? Vroeger was dat eenvoudiger. Op school werd er altijd een perfect cadeau gemaakt dus daar hoefde je niets aan te doen.  Maar dat was na de eerste jaren snel gedaan. Bij mij was en is het altijd in de categorie ‘Bevelsborg’. Voor wie niet weet wat ‘Bevelsborg’ is, dat heet nu Douglas. Ieder jaar op de laatste (zater)dag voor vaderdag, vanuit de salon, kon nog net want wij sluiten om 16.00 uur en zij om 17.00 uur, richting after shave of iets dergelijks.

En je maakt mij niet wijs dat het bij velen van jullie anders is want rond die tijd is het er altijd waanzinnig druk.  Ik ben het overigens ook wel eens totaal vergeten. Heb ik zelf maar snel een dinerbon gemaakt. Je moet toch wat.

Maar wat dan?
Mijn man heeft alles al, leuke kinderen, geweldige vrouw dus wat zou je je als vader nog wensen. Ik zou het niet weten.  En, het moet ook leuk blijven, een aardigheidje, klein cadeau met grote betrokkenheid. Dus het is de bedoeling dat je er wel moeite voor doet. Dat willen we allemaal wel, denk ik, maar er is eenvoudigweg te weinig tijd. Kijk voor Moederdag ligt dat anders. Moeders moeten immers gewoon verwend worden. En eigenlijk niet die ene dag in het jaar, nee het hele jaar door. Daar mag je, sterker nog moet je gewoon moeite voor doen.

Dus ben ik eens gaan nadenken. En als absolute ervaringsdeskundige met 3 kinderen ga ik je helpen. Ik kan thuis natuurlijk niet aankomen met een heerlijke shampoo, baardolie of super finishing product, maar jullie uiteraard wel dus heb ik leuke, functionele en onmisbare artikelen voor onze vaders uitgezocht en al voor je ingepakt zodat je er verder niets aan hoeft te doen. Alleen bestellen en afhalen!

Wat is dat toch met mannen en sport. En dan bedoel ik niet dat ze zoveel sporten maar sport kijken. Herken je dat? Mijn man is ook zo ‘sportief’. Hij loopt iedere dag even naar de brievenbus, die staat dan wel aan straat maar meer dan 200 meter heen en terug is het echt niet. Sport kijken gaat hem, net als vele mannen, geweldig af. Hij weet daarna precies waarom FC Twente weer eens verloren heeft of, hoewel hij volgens mij nog nooit geschaatst heeft, hoe spectaculair de laatste inhaalmanoeuvre van schaatster Suzanne Schulting was.

Het hele jaar is er sport geprogrammeerd. Dat begint al tijdens de jaarwisseling. Traditioneel Skispringen, dan schaatsen, lange baan, sprinten, marathon, schorttrack. Daarna gaan we wielrennen, tennissen op Wimbledon, dan weer wielrennen, Tour de France, Giro, Vuelta, enz. Vervolgens is er altijd wel ergens een atletiek-, hockey-, tennis-, handbal- of wat voor EK of WK tournooi dan ook. Dan zijn we er nog niet want er wordt gevolleybald, gebasketbald, gezwommen, korfbal gespeeld enz. enz.

Tegenwoordig is er ook nog pijltjes gooien. Dat men daar zendtijd aan besteedt is me een compleet raadsel. Mannen van in de 50 met roodgeverfde hanenkammen en een publiek dat er uitzien alsof het karnaval is, ik weet het niet hoor maar………. Laat maar. Vervolgens is er ook om de 2 weken Formule 1. Sinds Max Verstappen meedoet weet mijn man alles over bandenwissels, teamtactiek, onderstuur, het gevaar van de grindbak en weet ik wat niet allemaal.

En, en? En dan is er altijd, maar dan ook altijd, voetbal. Het hele jaar door. Hoe slecht er ook gespeeld wordt, men blijft kijken, de Keuken Kampioen Divisie (hoe verzin je het). Waarom zou je daar naar kijken. FC Den Bosch tegen FC Dordrecht. De A1 jeugd van Tubantia in Hengelo speelt beter volgens mijn man, maar toch blijven kijken. En er is niet alleen een ‘gewone’ competitie maar ook de Champions League, de Europa League, een EK, een WK, Olympische spelen, kortom elke week, wat zeg ik, bijna elke dag voetbal.

Vervolgens wordt er ook nog uren gekletst over het spelletje door o.a. Derksen en z’n clubje en voordat je het weet zit het sportseizoen erop en kijken we naar de verkiezing van sportman, sportvrouw en sportploeg van het jaar. Het moet niet gekker worden.

En daar verbaas ik me nu al jaren over. En hoe langer ik er over nadenk hoe meer ik in de categorie complotdenkers kom. Volgens mij is dit een complot van de sponsoren van sportzenders om mannen middels een vooropgezette strategie het hele jaar aan de sportbuis te kluisteren om ze zo bijvoorbeeld een biertje teveel te laten drinken of een bitterbal teveel te laten eten waardoor de omzetten blijven stijgen. Misschien is het wel genetisch bepaald en hebben mannen een afwijking van het sportgen (dat zorgt ervoor dat ze wel sport kijken maar vaak zelf niet beoefenen) en kunnen ze er waarschijnlijk niets aan doen.

Hopelijk kunnen ze daar in de toekomst middels genmanipulatie wel iets aan veranderen. Maar tot die tijd kunnen we alleen maar afwachten. In Duitsland hebben ze er een mooi spreekwoord voor dat zegt: Nicht ärgern nur wundern. Niet ergeren, alleen verbazen. Volgens mijn man mag ik niet generaliseren, niet iedere man is hetzelfde en valt het allemaal best wel mee. Dus gelukkig herkennen jullie jezelf niet allemaal in dit verhaal …..of toch? Ik ga maar weer eens aan het werk.

Groeten, laat je vaccineren of wees voorzichtig maar blijf vooral gezond!
Angelien

Ps. het bordje kun je echt bestellen bij: Shabbyflair

Het werk in mijn salon is het leukste dat er is. Er bestaat geen mooier beroep en ik ben blij dat ik weer aan de slag mag. Wij hebben er dan ook zin in. Jullie weer te zien, jullie kapsels weer in model te brengen en jullie weer met een goed gevoel de deur uit te zien gaan.

De chaos was alweer compleet. We waren, vooruitlopend op de definitieve aankondiging dat we weer open mochten al begonnen met inplannen (Je kent ons, direct aan de slag) en dachten 2 maart open te mogen, dus de eerste dag al volledig vol geboekt. En wat zei onze Mark: ‘Kappers mogen vanaf 3 maart open’. Ik dacht eerst dat ie zich vergist had en vroeg aan mijn man: ‘Zei hij echt woensdag?’ Ja dus.

Kiek en toen had ik de poppetjes aan ‘t dansen. Want wat doe je met meer dan 50 afspraken die verzet moeten worden? Nou wat denk je? Ja, helemaal goed, verzetten. Vorige week direct aan de slag. Dan maar Iedere dag een uurtje eerder beginnen en een uurtje langer door en bellen, bellen en nog eens bellen.

Jullie hebben ons echt verrast. Na de eerste lockdown was het al druk maar dit slaat alles. De agenda staat bommetje vol. Hoe graag we ook willen, we kunnen jullie niet allemaal tegelijk knippen. Allemaal heel erg bedankt voor het geduld en het begrip dat we de eerste dag moesten omboeken..

Maar nu is het dan echt weer zover. OPEN, gewoon weer aan het werk. Te gek! Werd ook tijd, ik begon echt lui te worden. Normaliter doe je naast je werk en je huishouden van alles en nog wat. Dus je zou denken dat ik daar nu toch tijd genoeg voor had. Nee dus, kwam gewoon strak tijd te kort.

Hoe dan denk je, geen werk, niet uit eten, geen vrienden op bezoek, ’s avonds na 21.00 uur binnen op het bankje voor de TV. En toch, toch tijd te kort, echt waar. Ik snap er niets van. Ik denk er maar niet over na. We gaan aan de slag.

WIJ ZIJN ER KLAAR VOOR , TOT GAUW ALLEMAAL

Weet je, meestal is er van alles waar ik me druk over maak.  Zoals de planning in de salon, de inkoop, de voorbereiding op het komend jaar of oud en nieuw etc. Maar nu, nu loop ik een beetje verdwaasd rond. Tijdens de extra drukke weken van het jaar zit ik thuis. Dat is al gek, maar weet je wat nog gekker is? Ik begin er aan te wennen.

Ik ben vanmorgen voor de vierde dag achter elkaar rond half 10 opgestaan, terwijl ik meestal tegen een uur of 7 aan het ontbijt zit. En ik kan me er echt niet druk om maken. Sterker nog het is wel lekker, de houtkachel brandt dan al, de krant ligt op tafel, de koffiemachine is startklaar, in alle rust ontbijten, heerlijk.

Op de achtergrond hoor ik mijn man al: ‘Het is niet de bedoeling dat je hier aan went schat’. Da’s nou jammer, ik zou er best aan kunnen wennen.

Normaliter is het nu een heerlijke chaos in de salon, net iets te druk, te lange wachttijden, maar ook absoluut een hele leuke periode met gezellige, enthousiaste klanten. Een drukke tijd die we met collega’s altijd gezamenlijk afsluiten, de dag voor kerst, rond een uur of 3 met een hapje en een drankje om ons vervolgens in het kerstgedruis te storten. Hele familie op bezoek, superdruk, maar super gezellig. Ieder jaar zeg ik: ‘Dit was de laatste keer, volgend jaar ergens anders.’ Maar als het dan weer zover is wil ik iedereen graag weer om me heen hebben en gaan we er weer voor.

En dit jaar? Tja het was wel rustig. We hadden 3 mensen op bezoek, mijn ouders en mijn broer. Dat was heel gezellig maar ik miste de drukte en de sfeer was anders. Je merkt dat het Corona gebeuren zwaar drukt op iedereen.

Hoe dan ook, op naar 2021 en we zijn van plan er een mooi jaar van te maken, hopelijk met meer bewegingsvrijheid en minder stress en ik wil iedereen dan ook een mooi Oud en Nieuw toewensen. Ik ga er vanuit dat ik jullie midden januari weer terug zie en dan gaan we van jullie te lange haar weer iets moois maken.

Vergeet niet om alvast een afspraak te maken. Bel ons even op 074-2777273. We zijn dan we; gesloten maar uiteraard telefonisch bereikbaar. Of kijk even op de site voor meer info.

Blijf gezond en tot gauw!!

Angelien

Vroeger…. Als dat woord bij me opkomt denk ik meestal gauw aan wat anders, immers vroeger is lang geleden toen ik er nog waanzinnig goed uitzag, met great looks en een goddelijk lichaam en en en en …….. (kan ik nu rustig zeggen, bijna niemand weet hoe ik er vroeger uitzag). Mijn man zegt gelukkig altijd dat ik in al die jaren weinig veranderd ben. Lief he? Complimenten kunnen we nooit genoeg krijgen daar zijn wij vrouwen gek op.

Maar dat terzijde en terug naar vroeger. Hadden jullie toen je jonger was  iets met kunst? Nou ik niet. Ik vond er gewoon niets aan. Allemaal geklieder en je kon helemaal niet zien wat iets voor moest stellen enz.

Daar is de jaren daarna wel degelijk verandering in gekomen en tegenwoordig vind ik het echt mooi. Dat komt eigenlijk door mijn man. Die houdt van kunst en vind  heel veel mooi. ‘Wat vind je daar nu aan? ‘ vroeg ik wel eens. Waarop hij antwoorde: ‘Kunst hoef je niet altijd mooi te vinden, het moet iets met je doen. Je moet er door aan het denken gezet worden en als je er vaker naar kijkt ontdek je telkens iets nieuws.‘

Daar heeft hij misschien wel gelijk in. Met de jaren ben ik het zeker gaan waarderen. Tegenwoordig vind je bij mij in de salon dan ook geen kappers posters maar werk van Herman Brood en Jaqueline Schafer. Prachtig, de een maakte 10 schilderijen in een uur en de ander maakt werk met een engelengeduld en is duidelijk beinvloed door Picasso, schitterend lijnenspel en altijd intense kleuren.

Goh als je me zo hoort denk je: ‘Die heeft er verstand van, toch?‘ Nou, dacht het niet.

‘Hoezo niet zei mijn man.‘ toen hij stiekem over mijn schouder meelas terwijl ik dit schreef. ‘Jullie maken ook kunst elke dag weer. Jullie werken met levend materiaal, met kleur, combineren  haar met gezichtsvormen en zorgen door een goede kleurkeuze voor een perfecte look. En dat allemaal meerdere keren per dag. Als dat geen kunst is?‘

‘Dus eigenlijk zijn wij kappers net als Herman Brood?‘ zei ik. Kleurrijk, creatief, eigenzinnig, dynamisch, tijdloos,en en en en . ……‘ ‘Ho,ho, rustig schat, overdrijven is ook een vak. Blijf nu maar gewoon met beide benen op de gromd en in de salon staan.‘

Pfff, typisch mannen, eerst prijzen ze je bijna de hemel in en vervolgens moet je weer gewoon aan het werk.

Overigens heb ik ook nog wat werken te koop. Misschien is er iets voor jou bij. Krijg ik ook weer eens iets nieuws aan de muur.

Want soms vraag ik me wel eens af wat we in godsnaam allemaal aan het doen zijn. Gemeentehuizen, scholen, bedrijven, instellingen, restaurants, verzorgingstehuizen etc. etc. moeten maanden dicht en worden compleet verbouwd om maar Coronaproof te zijn. Iedereen is er heel druk mee en het kost verschrikkelijk veel geld. Uiteraard moeten we zorgen voor een veilige woon- en werkomgeving. Dat hebben we in de salon ook gedaan. Maar soms vraag ik me dus af waarom we dit allemaal doen.

Immers. In China gaat heel Wuhan uit haar dak tijdens een poolparty met meer dan 15.000 aanwezigen, Poetin vaccineert in no time heel Rusland,  Trump zegt dat het beste vaccin ter wereld er door zijn persoonlijke inzet al in oktober is ……. Dus waarom doen we dit met z’n allen?

En als ik er dan even over nagedacht heb weet ik het weer: Voor elkaar!! Voor onze ouders, grootouders, familie. vrienden, buren, klanten enz. Gewoon voor elkaar!

Misschien zijn de basisregels wel voldoende, afstand houden, geen handen schudden, veel handen wassen. En volgens mij ook respect voor elkaar hebben, rekening met elkaar houden, je aan de regels houden. Ook al vind je het misschien zelf niet nodig doe het dan voor iemand anders.

Ik begrijp dat mensen gaan protesteren omdat we in onze vrijheden worden beperkt maar hopelijk begrijpen zij dat mevrouw Jansen van 76 met Astma bang is Corona te krijgen.

Dus dat al die bedrijven, restaurants en instellingen voor ons wat meer doen dan zich enkel aan de basisregels houden is toch super?

Kijk en daarom gebruiken wij, hoe vervelend wij het zelf ook vinden, nog steeds die onvriendelijke plastic kapmantels.

Toen was ik klaar met knippen en mijn klant zei: ‘Je hebt volledig gelijk maar had je niet kunnen volstaan met: Omdat het veiliger voor jullie is’?

Tja, dat had zeker gekund maar nu heb ik er zelf ook weer even bewust bij stilgestaan.

Blijf gezond en denk aan elkaar,
Angelien

Een tijd geleden schreef ik boven een stukje: ‘Het duurt te lang’. Ik moest daar een week of 3 geleden ineens aan denken. We waren toen al 4 weken gesloten. En eerlijk gezegd was ik er op een gegeven moment helemaal klaar mee. We hadden weken voor de gedwongen sluiting al veel maatregelen genomen en ik vroeg me af wat we nu en in de toekomst moesten doen.

Ik zag om me heen veel, perfect geknipte kapsels terwijl alle kappers hun vak niet meer mochten uitoefenen. Hoe dan? Ach zei mijn man, die hebben allemaal een vriendin of vrouw als kapster. Yeah right, nooit geweten dat er zoveel kappers zijn.

Gelukkig hebben jullie wel allemaal gewacht tot we weer open mochten. We hebben de afgelopen weken veel mail gehad en daarvoor wil ik jullie hartelijk bedanken, onze agenda staat bommetje vol en jullie reacties zijn super.

Toen we eind april hoorden dat we eind mei weer open mochten hadden we besloten de salon te veranderen. Het begon met het sausen van een muurtje maar uiteindelijk hebben we alles veranderd. Een complete metamorfose, nieuw interieur, trendy met meer ruimte en rust. Echter wel uiterst sfeervol. Een bezoek aan ons is immers meer dan even naar de kapper.

En toen kwam onze Mark dinsdagavond 5 mei met een persconferentie. Kappers mogen maandag 11 mei weer open. Mijn salon was een complete bouwval en we hadden nog 6 dagen de tijd maar we wilden ook graag weer aan het werk. Immers 7 weken dicht is niet echt bevorderlijk voor je liquiditeit, dus iedere dag eerder open was een godsgeschenk.

Dat hebben we geweten. Vanaf woensdag stond de telefoon roodgloeiend en in no time waren de eerste weken volgeboekt.Toen heb ik wel even een traantje weggepinkt. ‘Men is me dus niet vergeten ….’ dacht ik zondagavond nadat we de salon schoon hadden gemaakt, de agenda hadden bekeken  en klaar waren voor een nieuwe start..

Lieve klanten, allemaal heel erg bedankt voor het geduld. We gaan van jullie haar weer iets moois maken.

Angelien Treder

En dan begin ik zo rond eind november al te stressen. Waarom? Geen idee, Ik doe dit werk nu al meer dan 30 jaar en toch kijk ik altijd weer op tegen maar ook uit naar Kerst. Je weet dat het hartstikke druk gaat worden. Maar dat is ook hartstikke leuk. De versierde salon, de muziek, de sfeer, ik houd er wel van. Mijn zoon is nog erger. Die haalt het liefs begin november al de kerstboom van boven. Ja we hebben een kunstboom uit milieu overwegingen.

Maar voor ik verder mijmer, eerst wat serieuze zaken: producten.

Kijk, in alle eerlijkheid, wij verkopen gewoon weinig producten. Brood koop je bij de bakker, kaas bij de kaasboer, vlees bij een slager en shampoo bij de.. kapper? Dus niet. De meeste van onze gerespecteerde klanten koopt de shampoo, conditioner, lak, gel, wax, en wat voor haarcosmetica dan ook niet bij ons in de salon. Mijn man snapt er helemaal niets van. Die zegt altjd: ‘Hoe is het mogelijk dat je je klanten niet kunt overtuigen van het feit dat een goed product essentieel is voor een goed kapsel.  Je hebt nota bene minimaal 20 minuten de tijd alle voordelen te benadrukken’.

Ik heb dan altijd als excuus dat ik mensen niets wil opdringen en dat ik als ik iets over een product vertel het idee heb dat ik niet aan het infomeren maar aan het pushen ben. En dat wil ik niet. Ik vind dat mijn klanten niet het gevoel moeten hebben dat ik ze iets opdring.

Met als gevolg dat onze verkopen niet om over naar huis te schrijven zijn. Terwijl we alleen uitstekende producten verkopen tegen een redelijke prijs. Wij verkopen geen shampoo  van boven de €30,–. Die zou ik zelf namelijk niet eens kopen. Nee, wij verkopen kwalitatief top producten die heel goed zijn voor je haar, waar je weinig van nodig hebt en die zeker bijdragen aan een super kapsel.

We hebben een klein assortiment waar we 100% achter staan, zowel voor de dames (Goldwell, Fanola, Revlon, Paul Mitchell) als de heren (Hunter1114). Dus daar kan het niet aan liggen. Misschien moet ik komend jaar gewoon iets meer mijn best doen. Je bent dus gewaarschuwd.

Terug naar de kerst. Ik blijf het mooi vinden. Eind van het jaar meer aandacht voor familie en vrienden. Kerstavond, met pakjes en kerstmuziek, uiteraard, eerste kerstdag uitgebreid eten en drinken met familie bij ons thuis en tweede kerstdag: uitbuiken op de bank. Klinkt allemaal wel heel mutsig. Weet ik maar het is nu eenmaal zo. En het bevalt me prima.

Oh, en als je nog een leuk kerstcadeau zoekt? Wij hebben geweldige producten voor een redelijke prijs (Kijk ik kan het wel).

In een van onze blogs kon je lezen dat we meer dan 30 jaar gebruik van hebben gemaakt van de strippenkaart en dat geeft maar weer eens aan hoe belangrijk dit voor ons is geweest. Echter, ook wij moeten mee in de vaart der volkeren en dat betekent dat we overgaan op een persoonlijke Hair by Treder Pas. Alle gestempelde strippen op je ’oude’ strippenkaar gaan uiteraard mee naar je nieuwe pas. Ook de voorwaarden blijven gelijk.
Je kunt je spaarpunten nu niet alleen besteden aan een gratis knipbehandeling maar je kunt er ook producten voor krijgen. De keuze is aan jouw. Wij gaan je kleur- en of permanentkaart ook digitaliseren zodat we alles in 1 keer kunnen realiseren.
Om je privacy hoef je je geen zorgen te maken. De gegevens zijn uitsluitend voor gebruik in de salon en zullen niet online verschijnen. Dit houdt in dat je niet middels een app o.i.d kunt zien hoeveel spaarpunten je hebt. Dat geven we je door als je bent wezen knippen. Hetzij mondeling of we printen het mee op je kassabon.
De 12 keer knippen hebben we vertaald in 120 spaarpunten en als je dit hebt bereikt kun je ze verzilveren. Per gestempelde strip (1 keer knippen) krijg je dus 10 punten.
Het kan even duren voor iedereen in het bestand zit maar je hebt een half jaar de tijd om alles om te zetten.
Dat moet lukken. Je krijgt je persoonlijk pas vanaf nu direct mee.

Weet je dat ik dat barbergedoe een aantal jaren geleden een beetje een vage hype vond. Volwassen kerels, met enge puntsnorretjes, ziekenhuisjasjes, ouderwetse stoelen, sigaren, wiskey en vooral veel tatoos. In mijn optiek van die net niks kappers die 3 herenmodellen kunnen knippen en vooral niets bij wilden leren.

Die mening heb ik een tijdje vast gehouden maar ik moet nu toch echt wel toegeven dat het geen hype is maar een prachtig onderdeel van het kappersvak. Er is ook veel veranderd en het modellenboek is behoorlijk uitgebreid.

We gingen eerst maar eens op zoek naar een mannenlijn, en dan kom je toch echt uit bij de Barber. Het werd uiteindelijk HUNTER1114. Maar ja, dan heb je allemaal producten die je nog nooit hebt gebruikt, te weten, baardolie, detoxifying soap, shaving foam etc.

Ik heb Michel, distributeur van Hunter1114 gevraagd en hij had wel een heel leuke oplossing: ‘Kom ik toch met Keino voor een training’. Kijk en dan durf ik gewoon niet te zeggen: ‘Who the f… is Keino’. Dus ik aan het googelen. Keino Valley, Master Barber Miami USA. Hij was voor Hunter1114 trainingen aan het geven in heel Europa en Lucky us, ook bij ons.

Ok, dit werd dus niet alleen een product training maar ook een spoedcursus barber. En die was uiterst leerzaam. Keino Valley wat een geweldige kerel is dat. Hij geeft echt een training waarvan je denkt: Ok zo moet het dus! Ik heb nooit geweten dat een tondeuze zoveel verschillende opzetstukken heeft en dat je die ook nog kunt gebruiken. Sterker nog moet gebruiken. Wist ook niet dat er verschillen zaten tussen de American Barber Cut and the European one. Nu wel. In Amerika gaan ze voor super strak en hier voor een meer natuurlijke look. We hebben zelfs met airbrush gewerkt. Geen wonder dat die Barber modellen zo strak lijken. Is voor een groot deel Spray Art.

We hebben echt in 1 avond heel veel geleerd op een bijzonder leuke manier. Dus vanaf nu kun je bij ons ook terecht voor ‘The complete package’, wassen, knippen, drogen, scheren, baard knippen enz. Uiteraard hebben we de onmisbare barberchair aangeschaft zodat je heerlijk onderuit kunt.

‘Waarom kan ik niet gewoon een afspraak bij je maken? Vroeg een kennis van me laatst. Hoezo afspraak maken? Bij ons heb je altijd een afspraak. Bij sommige kappers moet je altijd een afspraak maken, bij andere moet je een afspraak maken maar kun je, als het niet druk is, ook zonder afspraak geholpen worden. Moet je wel eerst wachten tot alle afspraken voorbij zijn of je kunt alleen op bepaalde dagen zonder afspraak terecht.

Kortom allemaal gedoe, Je kunt bij ons gewoon naar de kapper wanneer jij dat wilt. Niet wanneer een kapper misschien tijd heeft, niet op een onmogelijk tijdstip, niet over 2 weken terwijl je komende week een feest hebt, nee geen gedoe, je kunt komen wanneer je wilt.  Wat wil je nog meer? Als je wilt zet je het als afspraak in je Iphone, doe je net alsof.

‘Ja maar, dan is het misschien te druk als ik kom’ Dat kan, het is immers (klinkt misschien wat arrogant, maar het is gelukkig wel waar) meestal druk, dan moet je even wachten en dat is heel gezellig bij ons. Wij hebben daarnaast ons team prima afgestemd op het ’werken zonder afspraak’ en je hoeft dus, bijna nooit, erg lang te wachten.

En, weet je wat ook handig is? Je kunt je afspraak nooit vergeten!

Nee niet dat liedje van Davina Michelle. Ik bedoel de ‘grote’ vakantie. Het duurt gewoon veel te lang. De dag dat ze weer naar school gaan is dan ook jaarlijks weer een gedenkwaardig moment bij ons in huis. De rust keert terug, de regelmaat doet zijn intrede en ik voel me een stuk beter.

Echt mijn kinderen zijn schatten maar na een week of 6 schoolvakantie  kan ik ze het huis wel uitkijken. Ik ben er dan helemaal klaar mee. Overal, maar dan ook echt overal vind ik lege chipszakken, lege flessen frisdrank, schoenen, kleding noem maar op. Ons huis verandert in die weken in een complete chaos.

En daar komt gelukkig een einde aan. We zijn aan een nieuw schooljaar begonnen en nu maar hopen dat de studieresultaten goed genoeg zijn!

Dat het bij ons in de salon vaak warm is is een understatement. Het is er met de huidige zomers gewoon bloedheet. Klanten vragen of ze misschien buiten geknipt mogen worden. Kan gewoon niet meer zo. Heb ik thuis al ik weet niet hoe vaak gezegd.

Ach zegt mijn man dan, het is maar een paar dagen per jaar. In Afrika is het altijd boven de 40 graden en daar weten ze niet eens wat een airco is.

Probeer daar maar eens tegen te praten. Lukt niet. En hij kletst wel lekker maar zit zelf in z’n kantoor, met airco. Dat is heel wat anders zegt ie dan. Computers kunnen niet zo goed tegen de warmte. Mmm wat een  … smoes.

Tot vorige maand. Ik heb gezegd dat ik de salon de hele zomer dicht doe als er niets verandert. Om  wat kracht bij de uitspraak te zetten zijn we, toen het zo warm was, een paar keer eerder dicht gegaan. Met mijn operatieperikelen net achter de rug weet hij ondertussen hoe het is om mij 24 uur per dag in huis te hebben dus in no time was er verkoeling.

Had ik veel eerder moeten doen.  Niet alleen voor jullie, als gewaardeerde klant, maar ook voor ons hele team. Heerlijke werkplek met of zonder hittegolf.

Ook zo’n dingetje. Mannen snappen gewoon niet dat wij veel tassen nodig hebben. Je hebt van alles mee te slepen, make-up, deo, borstel, kam, portemonnee, id, rijbewijs, bankpasjes, zakdoekjes, mobiel enz. enz. En dat past niet in een willekeurig tasje, Daar moet je over nadenken. Een tas moet bij je kleding en schoenen passen dus dat gaat allemaal niet zomaar.

‘Wat is dit nu?’ zei mijn man vorige week toen ik hem vroeg of hij even mijn autosleutels wilde pakken. ‘Wat schat’?  ‘Je hebt een tas en daar binnen nog een tas, wat is hier nu het nut van? Ik kon al niets in je tas vinden maar nu al helemaal niet meer’.

Gek he, ik vind alles altijd direct, hoezo overvolle tas, alles is netjes geordend en het heeft allemaal een eigen plekje. En zo’n BIB (bag in bag) haal je eruit en die gaat weer in de andere tas. Simpel toch? Hoef je echt geen kerngeleerde voor te zijn om het nut hiervan te zien.

Afijn sleutels toch weer zelf gepakt. Zaten gewoon in de BIB waar ze altijd zitten en toen wist ik het weer. Ik zeg tegen mijn man: Bel Sophie van PISTACHE in Enschede eens even, die hebben toch ook van die mooie tassen van Furla? En voor niet al teveel geld’? Hij bellen en wij er naar toe, gisteren eind van de dag.

Moet je nooit doen. Je gaat voor een tas en vervolgens moet je een busje huren om alle schitterende vintage meubels mee naar huis te nemen. Leukste woonwinkel van Enschede. Kijk vooral even op de site pistachedesign.nl want daar vind je nog veel meer leuke meubels.

 

Pistache-Enschede2-Korte-Haaksbergerstraat     Pistache-Enschede-Korte-Haaksbergerstraat    Pistache-Enschede3-Korte-Haaksbergerstraat    Pistache-Design-Enschede

Ik lig al bijna 4 weken op m’n bankje. Geopereerd aan mijn voet. Ik dacht ach dat duurt 2 weken en dan ga ik er weer voor. Niet dus. Ben vorige week vrijdag naar Nordhorn geweest, vissoep eten bij de La NUOVA Gondola, heerlijk!!! In al mijn overmoed nog even de lokale winkels bezoeken en toen? Toen lag ik er gewoon weer 2 dagen uit. Paracetamolletje geprobeerd maar dat hielp helemaal niets. Ik heb wel wat anders zei mijn man. Ieneminie tabletje maar ik ben nogal huiverig als het gaat om pijnstillers. Is niets zei hij, diclofinacje, lage dosering. Nou dat hielp, kon de hele wereld weer aan, dacht ik.  Bleek later dat ie mij een morfinetabletje had gegeven. Kan me voorstellen dat mensen daar gewend aan raken.

So far so good, ik had al lang weer iets moeten schrijven maar je weet hoe dat gaat, druk, druk, druk. En als je dan van alles wilt en denkt te moeten maar ineens niets meer kunt dan kom je jezelf tegen. Ik moet eigenlijk beter weten want een aantal jaren geleden ben ik geopereerd aan een hernia. Dacht ik ook na 2 weken weer te gaan werken. Mijn man zei cynisch: ‘Moet je doen meid, niets aan het handje, al dat gezeur van dokters dat je rust moet houden, allemaal onzin’. ‘Tot zo’ zei hij toen ik in de auto stapte. Mooi niet, dacht ik. Ik kan dat. Anderhalf uur later was ik terug, op het bankje, beentjes omhoog, paracetamol geslikt, kopje thee, je kent het wel.

Mijn familie wordt onderhand stapelgek. Ze kunnen me het huis wel uitkijken. En terecht. Ik ben nu eenmaal geen leuke patiënt. Ik wil van alles doen en dat gaat gewoon niet. Dan krijg ik weer pijn en moet ik gaan liggen. Dus moet een ander het doen. Toch? Zo is dat nu eenmaal, vind ik. En ik zie de hele dag van alles wat gedaan moet worden.

Bij mij in huis denkt men daar toch iets anders over. ‘Mam, als je gewoon regelmatig rust neemt genees je misschien wel sneller’. Of wij zijn je familie, niet je personeel’ hoor ik ook regelmatig. Ben ik echt zo vervelend? En hoe ben ik dan in de salon? Als ik niet ziek ben?

Daar ga ik dan maar eens over nadenken. Ik heb toch niets anders te doen. Ik heb alle afleveringen van Tatort, Father Brown, Death in Paradise, Midsomer Murders en weet ik wat nog allemaal al gezien.

Kan niet afwachten om weer te beginnen en mijn familie al helemaal niet.

Groetjes en gauw tot ziens.

‘Het moet niet gekker worden’ zei mijn man vorige week. ‘Wat niet schat?’ ‘Nou, iedereen waarvan ik de muziek leuk vind overlijdt’. ‘Oh ja? Wie dan allemaal?’ Prince, David Bowie, Willy DeVille, Amy Whinehouse, het houdt niet op’.

Tja, dat is zo denk ik dan. Maar uiteindelijk gaan we allemaal, volgens Rowwen Hèze, met de neus omhoog. Dus ik dacht laat ik eens iets leuks doen. Bruce Springsteen, een van de laatste der Mohicanen volgens mijn man, is avond aan avond te zien op Broadway. En ik dacht, in al mijn onschuld, ach zo’n ticket New York kost tegenwoordig ook de hele wereld niet meer, laat ik eens een weekendje boeken naar New York. Voor mij om te shoppen, helemaal geweldig natuurlijk en voor mijn man Bruce on Broadway.

WAT DENK JE DAT DAT KOST?

Dat retourtje New York gaat nog wel, ong. €250,– p.p. en met leuk hotel al voor € 750,– klaar. Nu nog even 2 tickets voor The Boss. Wat denk je? Nee, veel te weinig, nog een keer, wat? Nee, nog veel te weinig. Ik dacht eerst oh leuk, $38,–, bleek de parkeerkaart te zijn.

De tickets varieren in prijs tussen de $1.725– (zit je tussen het toilet en het balcon) en $20.000,–. Per persoon wel te verstaan.

Dus ik zei: ‘Schat, we gaan naar Bruce on Broadway’. Echt? zei mijn man, hij vond het geweldig. Ja we gaan kijken, maar dan wel op Netflix, 15 december staat ie online.