Ook zonder mij gaat alles gewoon door.

Ik lig al bijna 4 weken op m’n bankje. Geopereerd aan mijn voet. Ik dacht ach dat duurt 2 weken en dan ga ik er weer voor. Niet dus. Ben vorige week vrijdag naar Nordhorn geweest, vissoep eten bij de La NUOVA Gondola, heerlijk!!! In al mijn overmoed nog even de lokale winkels bezoeken en toen? Toen lag ik er gewoon weer 2 dagen uit. Paracetamolletje geprobeerd maar dat hielp helemaal niets. Ik heb wel wat anders zei mijn man. Ieneminie tabletje maar ik ben nogal huiverig als het gaat om pijnstillers. Is niets zei hij, diclofinacje, lage dosering. Nou dat hielp, kon de hele wereld weer aan, dacht ik.  Bleek later dat ie mij een morfinetabletje had gegeven. Kan me voorstellen dat mensen daar gewend aan raken.

So far so good, ik had al lang weer iets moeten schrijven maar je weet hoe dat gaat, druk, druk, druk. En als je dan van alles wilt en denkt te moeten maar ineens niets meer kunt dan kom je jezelf tegen. Ik moet eigenlijk beter weten want een aantal jaren geleden ben ik geopereerd aan een hernia. Dacht ik ook na 2 weken weer te gaan werken. Mijn man zei cynisch: ‘Moet je doen meid, niets aan het handje, al dat gezeur van dokters dat je rust moet houden, allemaal onzin’. ‘Tot zo’ zei hij toen ik in de auto stapte. Mooi niet, dacht ik. Ik kan dat. Anderhalf uur later was ik terug, op het bankje, beentjes omhoog, paracetamol geslikt, kopje thee, je kent het wel.

Mijn familie wordt onderhand stapelgek. Ze kunnen me het huis wel uitkijken. En terecht. Ik ben nu eenmaal geen leuke patiënt. Ik wil van alles doen en dat gaat gewoon niet. Dan krijg ik weer pijn en moet ik gaan liggen. Dus moet een ander het doen. Toch? Zo is dat nu eenmaal, vind ik. En ik zie de hele dag van alles wat gedaan moet worden.

Bij mij in huis denkt men daar toch iets anders over. ‘Mam, als je gewoon regelmatig rust neemt genees je misschien wel sneller’. Of wij zijn je familie, niet je personeel’ hoor ik ook regelmatig. Ben ik echt zo vervelend? En hoe ben ik dan in de salon? Als ik niet ziek ben?

Daar ga ik dan maar eens over nadenken. Ik heb toch niets anders te doen. Ik heb alle afleveringen van Tatort, Father Brown, Death in Paradise, Midsomer Murders en weet ik wat nog allemaal al gezien.

Kan niet afwachten om weer te beginnen en mijn familie al helemaal niet.

Groetjes en gauw tot ziens.